Make your own free website on Tripod.com

  Μαρμάρι

     Το Μαρμάρι είναι ένα σύγχρονο τουριστικό καλοκαιρινό θέρετρο. Είναι χτισμένο στις δυτικές ακτές της Εύβοιας, σε απόσταση μόλις 14 χιλιομέτρων βορειοδυτικά της Καρύστου. Διατηρεί όμως και θαλάσσια επικοινωνία με τις ανατολικές ακτές της Αττικής και συγκεκριμένα τη Ραφήνα.
     Γεωγραφική ιδιαιτερότητα του αποτελεί το γεγονός ότι το χειμώνα είναι ένα γραφικό ήσυχο ψαροχώρι, το καλοκαίρι όμως μεταμορφώνεται σε παραθεριστικό κέντρο από τα πιο πολυσύχναστα του νησιού. Οι ανεμογεννήτριες που είναι εγκατεστημένες στην κορυφογραμμή πάνω από το Μαρμάρι θυμίζουν στον επισκέπτη την πολύ συχνή παρουσία των θαλάσσιων ανέμων στην περιοχή και τις έντονες ηχητικές και οπτικές εικόνες που τους συνοδεύουν.
     Πολύ κοντά στις ακτές του Μαρμαρίου βρίσκεται το σύμπλεγμα των νησιών Πεταλιοί, τα οποία μάλιστα χωρίζονται με στενές διώρυγες από τη στεριά.
     Η ονοματολογία του Μαρμαρίου σχετίζεται με τα χρωματιστά μάρμαρα που υπάρχουν στην περιοχή και ήταν γνωστά από την αρχαιότητα.
     Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, στους Πεταλιούς, σύμφωνα με την παράδοση, ξεχειμώνιαζε το χαρέμι του πασά της Καρύστου. Στη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 στην περιοχή Λυκόρεμα, απέναντι από τους Πεταλιούς, στρατοπέδευσε ο φιλέλληνας στρατηγός Φαβιέρος μετά την αποτυχία της επίθεσής του εναντίον της Καρύστου. Από το Λυκόρεμα υπολόγιζε να διαπεραιωθεί στην Αττική. Η θέση του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος ήταν πλεονεκτική, γιατί πλοία από τα κοντινά νησιά έφερναν και ξεφόρτωναν εκεί τρόφιμα. Όταν όμως κατέπλευσαν από τη Χαλκίδα τουρκικά καράβια και διασκόρπισαν τα ελληνικά, το ελληνικό στρατόπεδο βρέθηκε ανάμεσα σε δύο πυρά, χωρίς τροφές και με λίγα πολεμοφόδια. Γενική αθυμία κυρίεψε όλους τους Έλληνες, καθώς όλα έδειχναν ότι η επιχείρηση θα εξελισσόταν σε πραγματική τραγωδία. Μοναδική αισιόδοξη φωνή εξακολουθούσε να αποτελεί ο Γάλλος στρατηγός, που πίστευε πάντοτε στις εναλλαγές της τύχης.
     Όταν λοιπόν εμφανίστηκαν ελληνικά πλοία, που με σφοδρό κανονιοβολισμό ανάγκασαν τον εχθρό να εγκαταλείψει τις θέσεις του και παρέδωσαν τρόφιμα στους Έλληνες, η απελπισία των Ελλήνων μεταστράφηκε σε παραλήρημα χαράς. Στη συνέχεια μάλιστα έφτασαν και ελληνικές δυνάμεις, που τελούσαν υπό τις διαταγές του Νικόλαου Κριεζώτη. Ύστερα από συνεννοήσεις με τον Φαβιέρο, οι ελληνικές αυτές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στην ξηρά, με θυελλώδη επίθεση διέρρηξαν τον τουρκικό κλοιό γύρω από τις θέσεις των Ελλήνων και κατέλαβαν τα εχθρικά χαρακώματα. Τότε δόθηκε η δυνατότητα στο Φαβιέρο να μεταφέρει το μικρό εκστρατευτικό του σώμα στην Αττική.